tripping part 1

Session Start: 27 August 2008

· Autumned

· Lefty

Autumned:	pame ena weekend barcelona ?
Lefty:	Paw

That’s how it started.

18 Οκτωβρίου, 0800 το πρωί. Χτυπά το ξυπνητήρι. Πετάσσουμαι ισια πανω τζιαι τηλεφωνώ του.

-Leftyyyyyyy σήκου τζιαι εννά χάσουμε το αεροπλάνο!!

-Οραααααιτ.

Αρκέφκουμε λοιπόν με τα πραματούθκια μας στους ώμους τζιαι πάμε στο Tottenham Hale (Ενας σταθμός πολλα τρέντυ στη μέση του πουθενά) να πιάσουμε το Stansted express να πάμεν αεροδρόμιο. Έρκετε το Stansted Express τζιαι μπαίνουμε μέσα. Περιμένουμε καμπόσην ώρα τζιαι φτάνουμε στο αεροδρόμιο. Η πτήση μας με την χλιδάτη αερογραμμή Ryanair έφεφκεν σε 2 ώρες. Εμπήκαμε μέσα τζιαι εποσκολιστήκαμε καμπόσο τζιαι στην συνέχεια εμπήκαμε στο αεροπλάνο. Εκάτσαμεν όπου ήβραμεν τζιαί επεριμέναμεν.

Κανένας που τους 2 μας εν είσιεν ξαναπάει Ισπανία. Οκ λέμε εννάν ωραία. Εν εξέραμεν όμως τι μας επερίμενε. Φτάνουμε λοιπόν στην ώρα μας στη Βαρκελώνη και συγκεκριμένα σε έναν αεροδρόμιο στο ανάθεμα το μαυρο τζιαί πιάνουμε το λεοφωρείο να πάμεν στην πόλη. Μετά που 100 χιλιόμετρα εκοντέψαμεν. Ήταν λλιο γέριμα για να είμαι απόλυτα ειλικρινής τζιαί εν μου άρεσε ιδιαίτερα ο χώρος. Εφάνηκεν μου γυφτότοπος. Μετά επεράσαμε ενα ψηλό πράμα όπως την σφέρα (ένεν τούτη η λέξη που χρησιμοποιώ στην καθημερινή μου γλώσσα αλλά εν censored to blog).

Επίαμεν σε ενα σταθμό των λεοφωρείων τζιαι εκατεβήκαμε. Εν υπήρχαν καθόλου ταπέλλες πως να φκούμε, έτσι επίαμε πάνω τζιαι αρκέψαμε να ρωτούμε ποτζί ποδά.

-Hola

-Hola!

-English?

-No.

- Metro?

Εδείχναν μας ποτζί ποδά, τελικά ήταν δίπλα. Επίαμεν στο μετρό, εφκάλαμεν ττίκετ τζιαι επίαμε στο Sagrada Familia που θα εμεινίσκαμεν. Αναλόγως εν πολλά εύκολο το Μετρό τους. Εν έσιει τίποτε δύσκολο τζιαι βρίσκεις τον δρόμο σου σε δευτερόλεπτα. Επίσης εν γλίορο τζιαί always on time. Δεν εκαθυστέρησε τρένο όσες μέρες ήμασταν κάτω τζιαί οι χρόνοι που δείχνει στες ταπελλούδες εν αντίστροφα τζιαί δείχνει τζιαί τα δευτερόλεπτα.Όπως εφκαίναμεν που το Μετρό του Sagrada Familia εγυρίσαμεν πίσω τζιαί είδαμεν το masterpiece του Gaudi. Έν ήσιεν έτσι πράμα. Εγώ προσωπικά έμεινα τα. Το είχα δει σε φωτογραφίες αλλά εν επερίμενα με τίποτε να εν τόσο μεγάλο, τόσο επιβλητικό τζιαι τόσο τέλειο. Εν το κάτι άλλο.

Επίαμεν σπίτι, αλλάξαμεν ρούχα τζιαί εφκήκαμεν έξω για φαί. Εσκεφτούμαστουν που να πάμε τζιαι ερωτήσαμεν ποτζί ποδά, επίαμεν σε μια περιοχή της πόλης που την λαλούν L’Eixample τζιαι στα Ισπανικά (Catalan που εν τζιαι η γλώσσα τους στην Βαρκελώνη), σημαίνει extension. Δηλαδή τότε που η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται, αρχίσαν να την επεκτείνουν σε αυτή την τότε επαρχία. Επρόσεξα ότι οι δρόμοι τζιαμέ εν εκπληκτικά μεγάλοι τζιαι καθόλου μα καθόλου busy όπως εν οι δικοί μας στην Κύπρο. Δηλαδή σε μια πόλη με 4 εκατομμύρια κατοίκους, το Σάββατο νύχτα δεν εγίνετουν της πόπης. Δαμέ για να πάεις που την Γερμασόγεια στο Παλίο Λιμάνι τζιαι τρώεις τρία τέταρτα. Ίσως σε τούτο να βοηθά το ότι το Μετρό εν ανοιχτό επί 24ώρου βάσεως το Σάββατο (How cool is that???).

Επίαμεν τζιαι εφάμεν σε ένα εστιατόριο που το ελέαν Essentia, το όποιο σέρβιρε Ιταλική κουζίνα. Εφάμεν αρκετά παρά τις μικρές μερίδες. Εγώ έφα ξιφία που ήταν νάκκον στεγνός.

Ήπιαμε τζιαι μια μπουκάλα κρασί τζιαι εγίναμεν λλιο χαρούμενοι τζιαι εφύαμε. Επίαμεν σπίτι, επνάσαμε λλίο τζιαι εφκήκαμε γυρούς για club/bar. Τελικά επίαμε κάπου τζιαι ήπιαμε 2-3 σανγκριές επειδή επιβάλλεται τζιαι μετά εχαθήκαμε μέσα στην πόλη. Εκαταλήξαμε σε ένα ΤΕΛΕΙΟ club του οποίου αδυνατώ να θυμηθώ το όνομα. Φωτογραφίες έν έχω γιατι εφοηθήκαμε να μεν μας τραμπάρουν τη φωτογραφική τζιαι έν την επήραμε. Εμπήκαμε μεσα στο club (αφού επκιερώσαμεν 18 ευράτσους), εκατεβήκαμε τα σκαλια τζιαι μπροστά μας ηταν η guardaroba. Αφήκαμεν τα σακάκια τζιαί χωρίς να ξέρουμε επίαμε αριστερά. Εμπήκαμε σε μια μεγάλη αίθουσα με κάτι μεγάλες κολόνες σε διάφορα σχήματα. Έπεζε κάτι σε ριμίξ τις Mariah Carey τζιαι έτσι χαλαρά έν είχε κόσμο πολυ. Η ώρα ήταν γύρω στες 01:20.

Έπειτα ακολουθήσαμε το πλήθος. Έφκηκαμε σε ένα τεράστιο χώρο, όπου ο τοίχος ήταν κάτι σαν video wall τζιαι έπεζε διάφορα χρωματιστά σχέδια τζιαι είσιεν τζιαι κάμποσα μπαρ που γυρώ. Η μουσική ήταν καθαρά hard house/tranceyish, κάτι σαν Versus αλλά πιο κλασάτο. Αρκέψαμε να κατεβάζουμε ποτά τζιαι να χτυπιούμαστε. Σε μια random φάση εκατουρήθηκα τζιαι επία στο μέρος (jejeje). Τζιαμέ λοιπόν εκατέληξα να βλέπω τους Ισπανούς να μπαίνουν μέσα 2-2 ή και τρεις τρεις. Επαραξενέυτηκα λλίον τζιαι δεν εκατάλαβα τι ακριβώς εγίνετουν, ως άβγαλτος φοιτητής που είμαι. Μετά εχρησιμοποίησα μαεστρικά τα 1,96 εκατοστά μου τζιαι εποταβρίστικα που πάνω σαν ήταν 2 μέστην τουαλέτα μπροστά μου. Εδιαπίστωσα ότι οι κύριοι, εστρώναν κανονικά κόκα τζιαι ετραβούσαν την!! Εγώ έμεινα τα!! Έθωρούσαν με τζιαι εκάμναν κόκα μέστα μούτρα μου!!!!!! Σε ανύποπτο χρόνο το club εγίνηκεν πίττα τζιαι αντακώσαν χορευτριες τζιαι μια τραβεστί να τους διά οδηγίες. Εν εμπορούσεν να γίνει πιο ΤΕΛΕΙΟ. Ε έιχα αρκέψει να γίνουμαι λλίον χαρούμενος εγώ και σύντομα δεν έβλεπα ίντζα!! Μετά εφώναζαν μου κάπου τζιαι είδα τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου που επίαμε για φαί πριν. Έπιασεν με κουβέντα τζιαι είπεν μου ότι εσιει τζιαι after party ως τες μια το μεσημέρι. Τζιαι το club έκλειε η ώρα 6!! Εφκήκαμε έξω όταν έκλεισε αλλα δεν εσώνναμεν να πάμεν στο αφτερ. Την προηγούμενη νύχτα έπέσαμεν πολλά αργά τζιαι είχαμεν τζιμηθεί 2-3 ώρες ο καθένας. Επίαμεν σπίτι η ώρα 8 πιο χαρούμενοι που ποττέ.

Θα επανέλθω αυρίο με λεπτομερή ανάλυση των δραστηριοτήτων μας τις επόμενες μέρες.