Έσιει μέρες να γράψω κάτι. Εν ξέρω γιατι.
Ίσως επειδή η ζωή μου περνά καλά τζιαι εν εχω κατι το ιδιαίτερο για να κλαφτώ, ή να χαρώ.
Ακομα να εβρω την συνταγή για τες πιττες της Σατζιης.
Έρκεται τζιαι το Πάσχα τζιαι ετοιμαζω σχέδια. Εν ξέρω τι εννα κάμω, έκοψα Αγγλία. Τελευταία στιγμη έππεσεν τζιαι η πρόταση για ενα δεύτερο γύρο στη Βαρκελώνη αλλά εν με παίρνει η πούγκα μου.
Ενίγουεη, τουτα. Ουδεν νεότερο. Αδράνεια.
0 Responses to “Αδρανεια.”